Persoonlijk

“Bij U schuil ik.” – Psalm 143:9

Schuilen kun je voor de regen. Als je niet nat wilt worden, moet je hard rennen om een schuilplaats te vinden. Schuilen doe je ook wanneer iemand je bedreigt. Wanneer je niet opgewassen bent tegen wie of wat sterker is dan jij. Je verlangt naar een plek waar je rust en vrede kunt vinden. Wanneer je bang bent of in gevaar, zoek je een plek om weg te kruipen. Een plek waar veiligheid en geborgenheid te vinden zijn.

Bij God ben ik veilig

Als je wilt schuilen bij God omdat je in gevaar bent, moet je tot Hem vluchten. David was ook in nood. Dat lezen we in Psalm 143. Hij ziet geen uitweg meer. Hij kon nergens anders meer heen. Er was maar één schuilplaats: God! Naar Hem vluchtte hij. Hij wist: bij Hem ben ik veilig en geborgen. ‘Bij U schuil ik.’

God is een schuilplaats voor ons. Maar kunnen mensen ook bij ons schuilen? Wij zijn toch geschapen naar Gods beeld en gelijkenis? Bieden wij elkaar een schuilplaats?

Armen om in te schuilen

Je kunt niet leven zonder iemand die van je houdt. Iemand die jou de moeite waard vindt en aan wie je jezelf kunt toevertrouwen. Iemand die bezorgd over je is en bij wie je altijd welkom bent. Ieder mens heeft een paar armen nodig om in te schuilen.

Als wij Gods volgelingen zijn, wandelen wij in en door Gods liefde. Laten we daarom onze armen in bewogenheid uitstrekken naar een medemens in nood.

Angeline Draese